Ένα ερωτικό ποίημα για το καλοκαίρι, του Γιώργου Βέλτσιου..

Κι αν πω την ιστορία
τα ενδιάμεσα αν πω
τα κόλπα
Κι ολόκληρες τις πράξεις τις αισχρές
αν περιγράψω επακριβώς
με των χεριών μου την ευκρίνεια
εάν διαπλάσω τις γραμμές και τις καμπύλες
με όλη μου τη μαστοριά
στη γλυφή και τη γλώσσα
την άλλη τέχνη, της αφής
αποσιωπώ
και στους τριγμούς της κλίνης
-πόσων και πόσων κρεβατιών φωνή –
δεν επιτρέπω να ενοχλήσουν
τα αυτιά των κυριών

Το βράδυ εκείνο
που ολόκληρο το ύποπτο ξενοδοχείο θορυβούσε
κι εσύ, η πρώτη, αέρινη
η πιο γυμνή κι απ’ το γυμνό φως
που άφησα επίτηδες για να σε βλέπω
διηύθυνες ολοζώντανη
τη μουσική των δωματίων

Από τη ποιητική συλλογή «Στην εκταφή οι εραστές αναγνωρίζονται από τα δαχτυλίδια», εκδόσεις Καστανιώτη 2001

Πηγή
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: