Επιστροφή στην αγροτική παραγωγή λόγω κρίσης..

Εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) σχετικά με το προφίλ όλων όσων στρέφουν το βλέμμα τους προς την γεωργία και τον πρωτογενή τομέα ως διέξοδο από τον οικονομικό στραγγαλισμό που βιώνουν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Σύμφωνα με την έκθεση, ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την γεωργία δείχνουν νέοι από 25 έως 35 χρονών, οι οποίοι ούτε έχουν ασχοληθεί ποτέ με τον πρωτογενή τομέα, ούτε προέρχονται από αγροτική οικογένεια!

Εντύπωση επίσης προκαλεί το στοιχείο της έρευνας της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας σύμφωνα με το οποίο, υπάρχει κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των μισθωτών στον αγροτικό τομέα, δηλαδή των εργατών γης. Στην κατηγορία αυτή φαίνεται ότι εντάχθηκε σχεδόν το 50% από τους συνολικά 38.000 που αποφάσισαν να ασχοληθούν με τον πρωτογενή τομέα. Η αύξηση της απασχόλησης στον πρωτογενή τομέα κατευθύνεται κυρίως στις δενδρώδεις καλλιέργειες και στα αμπέλια, ενώ σημαντική επίσης αύξηση, με υπερδιπλασιασμό της απασχόλησης, καταγράφεται στον κλάδο των υπηρεσιών προς τη γεωργία, ενώ αισθητή είναι η αύξηση και στις μικτές γεωργο-κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις. Αντίθετα, απώλειες σημειώνει η απασχόληση στα φυτώρια και στην παραγωγή πολλα-πλασιαστικού υλικού, αλλά και στον κλάδο της δασικής παραγωγής.

Όπως σημειώνει στην Agreco έμπειρος γεωπόνος, με άριστη γνώση της κατάστασης στον αγροτικό τομέα, οι νέοι αυτοί έχουν σε γενικές γραμμές τα εξής χαρακτηριστικά : «Άγνοια κινδύνου» για τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται η ενασχόληση με τη γεωργία, αλλά και τα χρόνια που απαιτούνται για να αρχίσει να αποδίδει η επένδυσή τους (σε δενδρώδεις καλλιέργειες φερ’ ειπείν). Επηρεάζονται εύκολα από καλλιέργειες που είναι …της μόδας και στρέφουν το ενδιαφέρον τους στο πως να βγάλουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα (ίσως και πιο ξεκούραστα) χρήματα. Λίγοι, έως ελάχιστοι, έχουν τα απαιτούμενα κεφάλαια και λίγοι έχουν ιδιόκτητη γη. Δεν έχουν συναισθηματικό ή πατρογονικό «δέσιμο» με συγκεκριμένες, παραδοσιακές καλλιέργειες, αλλά είναι ανοιχτοί σε νέες ιδέες («δεν θα ακούσεις ποτέ από τα χείλη τους τη φράση: σιτάρι καλλιεργούσε ο παππούς και ο πατέρας μου, σιτάρι καλλιεργώ και εγώ»). Όχι μόνο αντιλαμβάνονται την αξία της συνεργασίας, αλλά επιζητούν συνεργασία είτε με νέους αγρότες, είτε και με άλλους ενδιαφερόμενους νέους προκειμένου, εκτός των άλλων, να μοιραστούν το ρίσκο και το κόστος επένδυσης αλλά και τις καλλιεργητικές φροντίδες. Προσανατολίζονται σε καλλιέργειες που ζητά η αγορά και όχι αυτές που έχουν επιδοτήσεις. Αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να λειτουργήσουν με υψηλό επαγγελματισμό και επιζητούν την επιστημονική (γεωπονική) γνώση.

Πηγή: Εφημερίδα AGRECO, Απρ 2011,  ( ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ)
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: