Εθνική Αυτογνωσία

Μπάμπης Μιχαηλίδης, Καλαμαριά, Νοέμβριος 2011

Η Χώρα εισήλθε σε μια βαθειά και αγνώστου διαρκείας περίοδο μεγάλης δυσπραγίας και απομείωσης. Τα συναισθήματα που προκαλούνται στο Έθνος από αυτή την εξέλιξη, είναι προφανή. Είναι απολύτως εύλογο όλοι να ρωτούν πλέον, τι πρέπει να κάνουμε για να ξεφύγουμε από την βαθειά οικονομική κρίση, που ενέσκηψε στη Χώρα. Όλοι ασχολούνται με βαθυστόχαστες οικονομικές αναλύσεις που θα οδηγήσουν στην Ανάπτυξη, προτείνοντας ο καθένας – ανάλογα με τα συμφέροντά του – το πολυσυζητημένο Σχέδιο για τη Σωτηρία του Έθνους.

Μεθυσμένοι από την απόλαυση του Εθνικού μας Σπορ – της ατελείωτης συζήτησης και της ατέρμωνης ανάλυσης χωρίς τελική απόφαση και δράση – αρχίσαμε να περιφρονούμε προκλητικά, τον μόνο σταθερό μηχανισμό διάσωσης της Χώρας, που είναι η Εθνική μας Αυτογνωσία. Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για πολιτική διαχείριση της οικονομίας, αν πρώτα δεν μιλήσουμε για τη διαχείριση του πολιτιστικού μας προτύπου, τη Νοοτροπία μας ως κοινωνία. Πώς είναι δυντόν να καταλάβουμε και να εξηγήσουμε την καταστροφική αυτή πορεία για το πώς οδηγήθηκε η Χώρα στη σημερινή περιπέτεια;

Εθνική Αυτογνωσία, σημαίνει να συνειδητοποιήσουμε ότι το πνιγηρό αυτό οικονομικό πρόβλημα, δεν προέρχεται μόνο από ένα συγκυριακό αποτέλεσμα ανεύθυνων οικονομικών επιλογών. Η κύρια και βαθύτερη αιτία, είναι η πνευματική και πολιτιστική χρεοκοπία των Ελλήνων. Το κεντρικό αίτιο, είναι η βαθειά αυτοκαταστροφική επιλογή που μας σημαδεύει χρόνια τώρα, αφήνοντας πίσω τις ύψιστες αξίες με τις οποίες θα πρέπει να ζει ο άνθρωπος. Αφήσαμε την κοινωνικότητα και την κοινωνική μας αλληλεγγύη, τη γνώση, τη μόρφωση και την επιμόρφωση, την ίδια την παιδεία. Στον πολιτισμό της καταναλωτικής κοινωνίας αλλάξαμε το αξιακό μας σύστημα και αναδείξαμε ως ύψιστη αξία την αγορά ενός ακριβού αυτοκινήτου ή την ανέγερση ενός πολυτελούς σπιτιού με πισίνα και πάρκινγκ, την επίδειξιομανία στο «πρώτο τραπέζι στην πίστα». Παραγκωνίσαμε την αξία της επιλογής του άξιου και του ωραίου. Εθιστήκαμε στο να εισπράττουμε όσο το δυνατό πιο άκοπα και να καταναλώνομε όσο περισσότερα πάνω από την είσπραξή μας. Ακυρώσαμε την έννοια του μέλους της κοινότητας και κατ’ επέκταση διαγράψαμε τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που έχουμε ως μέλη της. Τα μετατρέψαμε όλα σε δικό μας δικαίωμα.

Πιστέψαμε ότι συμμετέχουμε στην κοινότητα για να μας υπηρετεί, να μας δίνει, και όχι γιατί έχουμε την ευθύνη και την υποχρέωση της προσφοράς και της συμβολής, από τις οποίες απορρέουν στη συνέχεια, τα δικά μας δικαιώματα. Κάθε φορά που πεθαίνει ένας ηθοποιός, ένας συγγραφέας, ένας πανεπιστημιακός της προηγούμενης γενιάς, αναρωτηθήκαμε γιατί τον χαρακτηρίζουμε ως τον τελευταίο που φεύγει; Γιατί τότε νιώθουμε τη γύμνια μας. Ξέρουμε ότι πίσω δεν υπάρχουν αντικαταστάτες. Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά δεν αρκούν για να αλλάξουν τη γενική διαπίστωση, απλώς την επιβεβαιώνουν.

Πολλά χρόνια τώρα, κοροϊδεύαμε εαυτούς και αλλήλους. Τρέφαμε την ψευδαίσθηση ότι μπορούσαμε να επιβιώσουμε χωρίς να αλλάξουμε. Εδώ που έφτασαν πλέον τα πράγματα, θα απαιτηθούν μεγάλες θυσίες και ακόμα μεγαλύτερος κόπος για να ξαναγίνουμε κύριοι της τύχης μας. Όταν καταλαγιάσει ο πανικός και η φασαρία, θα συνειδητοποιήσουμε πού βρισκόμαστε πραγματικά, και τί μας περιμένει, πρακτικά. Ό,τι κι αν επακολουθήσει όμως, όσο σκληρές κι αν είναι οι συνθήκες που θα αντιμετωπίσουμε, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να αγωνιστούμε για να αναγεννηθεί ο τόπος. Είμαστε «καταδικασμένοι» να επιτύχουμε. Δεν θα μας σώσει κανένα δάνειο και κανένα ευρω-ομόλογο. Θα σωθούμε μόνο όταν ανακαλύψουμε ξανά τον πραγματικό εαυτό μας, τον εαυτό εκείνο που γίνεται περιζήτητος σε όλα τα μήκη και τα πλάτη στον πλανήτη. Κοιτάξτε γύρω σας τους Έλληνες όπου γης. Νιώστε τις επιτυχίες τους. Συναισθανθείτε ότι μέσα τους φέρουν τις αξίες εκείνες που συνδυάζουν τον χθεσινό με τον σημερινό Έλληνα.

 Στον Σύνδεσμο Εθνικής Ενότητας, ευελπιστούμε να εμπνεύσουμε την απαιτούμενη ηθική επανατοποθέτηση. Το συλλογικό εθνικό και ηθικό Όραμα. Για το Έθνος μας, την κοινωνία μας, τους πολίτες. Η πρωτοβουλία του Κόμματός μας δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να ανοίξει ο δρόμος προς τις γνήσιες, άδολες, τίμιες, λαϊκές, δημοκρατικές και πατριωτικές δυνάμεις να αναλάβουν το μέλλον της Πατρίδας μας. Πολλοί με ρωτούν: «ποιός είναι ο επικεφαλής; Ποιό λαμπερό όνομα; Ποιά προσωπικότητα;». Και τους απαντώ: Είμαστε γεμάτοι από λαμπερές προσωπικότητες και τρανταχτά ονόματα. Μόνο που δεν θα τους βρείτε στο «χαζοκούτι» που σπαταλάτε τις ώρες σας. Ατενίστε το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη! Εκεί θα βρείτε χιλιάδες αφανείς ήρωες της καθημερινότητας, αυτούς που δεν μνημονεύει ονομαστικά η Ιστορία για μεγάλα κατορθώματα, αλλά που η παρουσία τους ζεσταίνει τις καρδιές των ανθρώπων και βελτιώνει την ζωή μας.

Ο Άγνωστος Στρατιώτης της Καθημερινότητας, ο καθένας από εμάς, ο καθένας από εσάς, που αντιμετωπίζει την κάθε ημέρα με γενναιότητα και εντιμότητα. Το να ΞΑΝΑΘΥΜΗΘΟΥΜΕ όλοι μας τα χαρακτηριστικά ενός τέτοιου ταπεινού – μα συνάμα μεγαλειώδους – Ανθρώπου πρέπει να αποτελεί το Νέο μας Όραμα. Τον στέρεο και ρεαλιστικό αυτό δρόμο τον περπάτησαν αιώνες τώρα οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας. Τα μηνύματα που κρύβονται στις ιστορίες των απλών και ανώνυμων μαχητών της ζωής, αποτελούν τον Φάρο στον οποίο θα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή τη δική μας αλλά και των παιδιών μας. Μηνύματα ακάματης προσπάθειας, νοικοκυροσύνης, αποταμίευσης, μετρημένης ζωής, πραγματικής φιλίας, γνήσιας διασκέδασης – μηνύματα αξίας της Ζωής.

Το μάθημα των γέρων γονιών μας είναι ιεροτελεστία, μια «ιερή σκυτάλη»! Χρέος μας η διατήρηση και η παράδοση της σκυτάλης αυτής στους επόμενους. Αυτό είναι το Όραμα. Αυτή είναι η δύσκολη πορεία του λαού μας προς τον Γολγοθά και την Σταύρωση. Είμαι σίγουρος όμως, ότι ο Λαός μας θα τον περπατήσει και θα τον ανεβεί «με το χαμόγελο στα χείλη» γιατί γνωρίζει ότι η ατραπός αυτή οδηγεί στην Ανάσταση. Τότε μόνο θα έρθει η πολυπόθητη Οικονομική και πραγματική Ανάπτυξη του τόπου. Για όλους, όχι για τους λίγους. Για τους ανώνυμους, όχι για τους επώνυμους.

Αναστάσεις θα γίνουν με την επαναφορά των αξιών των πατεράδων και των μανάδων μας.

Πολλές Αναστάσεις. Για να ξαναγεννηθεί το Φως, να ζεσταίνει τις καρδιές για να χτυπούν σε ανθρώπους, όχι σε ανθρωποειδή.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ λοιπόν στις συνειδήσεις, που καθορίζονται από καινούργιες ιδέες και όχι αναμασήματα από μυρικαστικίζοντες ψευτοπολιτικούς.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ στον αδικημένο.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ στις μνήμες, που μας επαναφέρουν στη σοφία, την αλληλεγγύη, τη συμπαράσταση, την αποδοχή της διαφορετικότητας.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ σε κάθε τι καινούργιο που ζει για να προσφέρει, να αλλάζει, να προοδεύει, να αγαπά.

Φίλες και φίλοι,

Αι Ημέτεραι Δυνάμεις Αμύνονται Αιωνίως του Πατρίου Εδάφους.

Όσοι ζωντανοί, ας ακολουθήσουν.

Σας Ευχαριστώ πολύ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: